Na bijna 50 jaar zicht gehad te hebben op Het Witte Kerkje, werd ik er – tot mijn eigen verbazing – er plots door getriggerd. Na de eerste verkennende schetsen, zoek je onderdelen die prettig zijn om te tekenen. Dat zijn de muurankers, de steunberen en hun schaduwen in de late middagzon. De zigzag-aanbouw van de consistorie en het ritme van de ruitjes in de ramen horen net als het stalraampje bij de ingang ook daarbij. Meerdere aanzichten geven gecombineerd een rijke weergave.

uit 2020 tot 2021 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht

Het Witte Kerkje

2020

De mooiste bomen van het dorp vind je hier.  Vooral de stokoude grove den (oudste rechten) met zijn raadselachtige reli-groei valt op. 's Zomers gaat het gebouwtje voor een groot gedeelte schuil achter het groen. Ik wilde dat deze kleine houtsnede er gebeiteld uit zag.

Minder is genoeg

2021

Hoe beter je het gebouw in je vingers hebt, hoe minder je hoeft weer te geven.

Aandacht.

2021

Al die aandacht doet het kerkje groeien.

Ouderdom/tijdelijkheid

2021

Zie titel. (Wanneer sluit de cirkel zich?)

Passage twee.

2021

Zie elders.

Stappenteller

2021

Je loopt er om heen. Je maakt binnen een praatje. Veel afleiding. Er blijven indrukken en afgelegde meters over.

Van de hak op de tak in de boom.

2021

Het kan lang duren voor zo'n papiertje zijn plek gevonden heeft.

Anno 1721, Nieuwlandse Achterdijk

2020

"Blijf bij mij wanneer het avond is, Wanneer het licht vergaat in duisternis wanneer geen mens mijn hulpeloosheid ziet."

Herinneringen.

2020

Zie elders

Het voorbijgaan.

2020

In 300 jaar gingen heel wat jaren/seizoenen/generaties voorbij. Zien en afzien.De graficus M.C. Escher was een meester om die overgangen weer te geven. Van dag naar nacht, vogels die in vissen veranderen. Heel filmisch. Als een tribute aan hem maakte ik het verloop abstract. Van vierkant naar rond en omgekeerd (boven in het werk).

Inkijk.

2020

Naar binnen kijken, valt niet mee bij een kerk. De ramen zijn te hoog. Nieuwsgierigheid naar de werking van het licht binnen, deed me dit werkje maken. Een grote lichte ruimte, die zijn bestaan vanaf de buitenkant laat raden.

Passant maakt zich een voorstelling van het interieur.

2020

Met één aanzicht doe je het gebouw te kort. Je laat er dan een aantal onvermeld. Hoe beter je het in je vingers krijgt, hoe meer je kunt weg laten.

Zij geeft haar zwaai en spoor den gansen hemel door.

2020

zie titel (en verder)

Een grijze dag.

2020

Als de dakgedeelten een gebogen vorm zouden hebben, zou je van een heuvellandschap kunnen spreken.

In de zomerzon.

2020

Zonnebad.

Overzicht.

2021

Het kerkje ligt wat hoger.  Vandaar het trapje. (Is nu verdwenen) De oude naaldboom begint vlak bij de muur, maar verwijdert zich er al snel van. Later probeert de grove den op deze beslissing terug te komen. Ze horen bij elkaar.

Met een regenboog-drone.

2021

Vanaf de achterkant gezien. Naast de 3 zijden worden ook de daken weergegeven. Een drone-view zeg maar. Goed te zien hoe de consistorie (in 18e eeuw eraan gebouwd) twee keer de hoek omgaat.  De opwaardse knik in het pannendak ervan is merkwaardig. Het voelde lekker om met gebogen kleurige lijnen de hoekige constructie te volgen.

Met palmtak.

2021

Het gebouw ligt verhoogd aan een bocht in de doorgaande weg. De curve deed me denken aan de (gebogen) palmtakken, die je ziet op de grafstenen aan de achterzijde. Vandaar.

Met palmtak 2.

2021

Zie opmerking bij Met palmtak.

Met palmtak 3.

2021

Neem je op de doorgaande weg de bocht naast Het kerkje, dan zie je in je ooghoeken het een en ander voorbij trekken. De verschillende aanzichten zoeken verbinding met elkaar. Hoeveel details heb je nodig voor een weergave? De oudere dame die al haar hele leven bij het kerkje woonde, wist niet hoeveel ramen er aanwezig waren. Toch twijfel ik geen moment aan haar kennis van het gebouw.

Balans.

2020

'Waar waren we ook alweer gebleven?' Op de plaats rust. Een voorkant, de indeling van de straatgevel en het complexe dak van de aanbouw. Natuurlijk met palmtak.

God's huis.

2021

Huppel er eens om heen. Wat voor indrukken kun je dan noteren?  Spannend vond ik de plaatsen waar de aanzichten kantelen. Door de optelsom van waarnemingen verliest het kerkje zijn soberte. (Op internet wordt gesproken over een eenvoudig  zaalkerkje uit 1721.)  

Boodschappenbriefje.

2021

Even noteren welke ingrediënten nodig zijn de volgende keer. Of je alle mogelijkheden gaat gebruiken, staat nog te bezien. AAN DE ZON SCHONK GODS GEZAG D'OPPERHEERSCHAPPIJ BIJ DAG.

Buren

2021

Tegenover het kerkje wonen kippen. Ze mogen niet ontbreken. Vooral de witte kippen komen er tot hun recht! Tekenen als een kind voelt als thuiskomen.  

duo

2021

Het pluimvee tegenover het kerkje. Een mooi dorpstafereel

Het Witte Kerkje in zwart/wit

2021

Een zorgeloos  ommetje over tekenachtige kerkepaadjes, rondom het intieme kerkje.

Rekenaar/tekenaar.

2021

Als je gaat opsommen in een tekening, dan wordt het nog het nog heel wat.

Schetsje

2021

Impressie

Ter nagedachtenis.

2021

Door de omgeving donkerder te maken, wordt het kerkje witter.  Achter het gebouw ligt een laatste rustplaats. De donkere rand krijgt dan een toegevoegde betekenis. 

Ingezoomd

2021

Ingezoomd

Maurits Escher, indachtig.

2021

Maurits Escher woonde een tijd in het Italiaanse bergdorp Goriano Sicoli. De overduidelijke weergave van de derde dimensie van de bebouwing  in zijn grafische maakt het kubisme eigenlijk overbodig.  Als een kleine hommage aan hem, combineerde ik het een en het ander.  

Zijn heerlijkheid bekend alom

2020

Als een eerbetoon aan het verleden (er worden nu geen diensten meer gehouden) vond ik het gepast om er een psalm bij te plaatsen. ZIJN HEERLIJKHEID BEKEND ALOM IS BOVEN ZON EN MAAN VERHEVEN** WANT ZIJN GUNST ALOM VERSPREID ZAL BESTAAN IN EEUWIGHEID