Rinus Groenendaal (1949, Vierpolders/Voorne-Putten)

Het verblijf in mijn atelier ervaar is als een ONTDEKKINGSTOCHT. Het blijft fascinerend voor me, dat terwijl je het gevoel hebt dat je hoofd leeg is, de grafietstift in je hand van alles registreert! Als het meezit, kan zo’n ideeënstroom  me maandenlang in zijn greep houden.

Die sfeer van het SCHETSBOEK wil ik vasthouden.  De weg van de uitwerking wordt niet ingeslagen, maar het gaat de andere kant op: richting oorsprong van de eerste ingeving. 

Met een leeg hoofd sta ik tot mijn enkels (bij wijze van spreken) in de ontwerpen, mijmeringen, aantekeningen en half-voltooide opzetjes. Een humuslaag. Deze is mijn INSPIRATIEBRON.

De wereld wordt niet opgezocht, maar komt binnen door de visuele en textuele media. Ratio, emotie, verbazing  én (vooral) de CHARMES  van de gebruikte middelen leiden tot een materiaal gestuurde figuratie.

DUN PAPIER (daar hou ik van) is het meest zichzelf.  Vooral het papier waarop ik ‘aan de rol’ teken. De grein ervan houdt van grafiet en het gedraagt zich gelijktijdig als een premium aquarelpapier! Heerlijk. 

Een werk zonder woorden is niet af. DE WERELD VAN DE DICHTER lokt, maar blijft onbereikbaar. De taal wordt geholpen door woorden een visueel jasje aan te trekken.

Mijn FORMATEN zijn erg wisselend. Het kan klein-grafiek zijn van een vierkante decimeter, maar ook een steigerdoek (opdracht gemeente Brielle, 2011) van 120 vierkante meter.

In 2010 won ik de KUNSTPRIJS ‘Dromen van Dordrecht’ en was twee keer eerder genomineerd door Het Bijbels Museum.

TECHNIEKEN. Destijds kon ik nog zeggen dat ik tekeningen én grafiek én schilderijen maakte. Door overlapping van deze technieken is het steeds meer een HYBRIDE-STIJL geworden.

Als actief lid van Pulchri Studio in Den Haag en Pictura in Dordrecht is mijn werk daar regelmatig te zien. Verder vind je mijn werk verspreid binnen en buiten de landsgrenzen. Het is o.m. in bezit van de Gemeente Brielle, de Gemeente Hellevoetsluis en Ned. Omroepmuseum.